Co miesiąc jajniki kobiety produkują komórkę jajową, gotową do zapłodnienia. Tylko jeden plemnik pokonując pochwę może wniknąć do komórki jajowej. Miliony plemników produkowanych prze jądra mężczyzny, wydostaje się z prącia mężczyzny. Zapłodniona komórka jajowa zagnieżdża się w śluzówce macicy. Po sześciu tygodniach można odróżnić główkę dziecka od tułowia. Po trzech miesiącach maleńkie jajeczko staje się maleńkim dzidziusiem. Ma od siedmiu do dziesięciu centymetrów długości i waży 45 gramów. Pojawiają się też jego narządy rozrodcze. Po pięciu miesiącach ma 25 centymetrów wzrostu, waży 500 gramów i ma włoski. Działa już jego układ pokarmowy. Ssie kciuk, a mama czuje, gdy się rusza. Po dziewięciu miesiącach, gdy waży około trzech kilogramów, w macicy nie ma już dla niego wystarczając dużo miejsca. Wydostaje się na zewnątrz, głową do przodu, przez narządy rozrodcze swojej mamy. Lekarz zawsze odcina pępowinę, która łączyła go z mamą. Tak właśnie urodziło się dziecko. Podczas ciąży mama wymieniała się z dzieckiem jedzeniem oraz tlenem. Dziecko bezpiecznie rozwijało się w brzuchu swojej mamy, a dokładnie w jej macicy. Tata również uczestniczy w oczekiwaniu na dziecko. Może je zawsze zobaczyć na ultrasonografie.